อาบน้ำตอนตื่นนอนวันนี้ ก็คิดโน้นคิดนี้อยู่ แล้วก็นึกไปถึงเรื่องความรักที่ตนเองได้รู้จักมา

ผมเคยทำอะไรหลาย ๆ อย่างที่สำหรับคนบางคนอาจจะเห็นว่าตาบอดเพราะความรัก แต่สำหรับผม ณ ตอนนั้นมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากนัก เวลาผ่านมาวันนี้ผมคิดว่าอะไรบ้างคือความรัก

ระหว่างที่เขียนบทความนี้ ก็นั่งวิเคราะห์ความรู้สึกตัวเองที่คิดไปถึงเรื่องต่างนี้ ๆ ว่าเป็นเพราะอะไร ก็ถึงรู้ว่า ผมคิดถึงบุคคลเล่านั้นนี่เอง (555 นึกว่าอะไร)

ผมมีช่วงเวลาแสนหวาน รู้สึกดีกับบุคคลเหล่านี้ บางทีพวกเขาอาจจะไม่รู้ว่าช่วงเวลาเหล่านั้นมันจะอยู่ในใจให้ผมระลึกถึงจนถึงบัดนี้ ผมจะเล่าให้ฟัง

เรื่องแรกที่ผมนึกถึงได้คือ วันนั้นฝนกำลังจะตก และผมกับแฟนงอนกันอยู่ (ผมงอนเขานะตอนนั้น ไม่ใช่เขางอนผม 555) แล้วผมก็เดินเข้าห้องไปแล้วเผลอหลับไปได้ซักพัก (ไม่ได้ตั้งใจหลับ) ผมตื่นมามองไม่เห็นเขาก็เสียใจ คิดว่าเขากลับบ้านไปแล้ว คิดว่าตัวเองไม่น่าทำแบบนั้นเลย แต่ผมหลับไปได้ไม่นาน ฝนก็เริ่มตกแล้ว ใจตอนนั้นไม่คิดอะไรมาก อยากจะหาเขาและบอกกับเขาแค่ว่า ผมขอโทษด้วยที่งอนเรื่องไม่เป็นเรื่อง คิดว่าเขาคงยังไปไม่ไกล ก็เดินออกไป วิ่งออกไปหาพักใหญ่ ๆ แต่ก็ไม่เจอ ก็เดินคอตกกลับมาที่ร้าน ก็พบเขานั่งเล่นเกมส์พร้อมขนมห่อนึง นั่งกินไปเล่นไปหัวเราะ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ไอ้ผมก็วิ่งไปหาเขา ว่าไปไหนมา ผมบอกว่าฝนก็จะตกออกไปไหนมา และผมก็บอกเขาว่าขอโทษ คิดถึง เขาก็ขำ ๆ ผมนึกว่าเขาไปแล้ว เขาบอกเขาไม่ได้คิดอะไรมาก เขารู้เดี๋ยวผมก็หายงอนแค่เดินออกไปซื้อขนมแค่นั้น ผมก็นั่งหัวเราะ (แต่แฟนผมคนนี้เป็นคน ๆ เดียวที่ไม่ว่าผมจะโกรธอะไรเขา หรือตัวเองจะทุกข์ร้อนอะไรอยู่ ถ้าเห็นเขายิ้ม หรือร้องไห้ ผมจะหยุดโกรธ หยุดเรื่องของผมหมดเลย ผมประทับใจเธอมาก)

เรื่องของแฟนคนนี้ยังไม่จบ ในช่วงแรก ๆ ที่เราคบกันได้พักนึงมาแล้ว เรานัดกันไว้ว่าจะมาที่ร้านผม แต่วันนั้นเขาผิดนัด และไม่ได้โทรมาบอกผมก่อน ผมก็งอนตามระเบียบ หลังโทรคุยกัน เขาคงรู้ว่าผมงอน วางโทรศัพท์เสร็จแล้ว สักพักใหญ่ ๆ แม่เขาก็โทรมาหาผมว่า เขาหายไปไหนไม่รู้ (555) ไอ้ผมก็เอาดิ เวนละ ทำให้เขาเสียใจหรือเป่าก็ไม่รู้ ก็ร้อนใจ โทรเข้ามือถือก็ไม่มีสัญญาณอีก เขาไปไหนก็ไม่รู้ แล้วมันก็ดึกแล้ว 3 ทุ่มกว่า ผมได้แต่คาดว่าเขาจะมาหาผมที่ร้าน ก็ไปนั่งรอที่ป้ายรถเมล์อยู่นาน เดินกลับร้าน เดินไปป้ายรถเมลล์อีก แล้วพยายามโทร แต่ก็ไม่มีสัญญาณ ตอนนั้นจำได้ว่าร้อนใจมาก เป็นห่วงเขา เพราะช่วงนั้นเขาเกี่ยวกับข่มขืนเยอะมาก คอยมองรถเมลล์ ว่ามีเขาติดมาด้วยหรือเป่า จนถึง 4 ทุ่มก็เห็นเขาเดินลงจากรถเมลล์มา ใจนึงก็โกรธเขา ที่ทำอะไรไม่บอกพ่อแม่ และผมเลย ออกมาดึก ๆ เดินเข้าไปหาว่าจะต่อว่า เขากำลังเดินลงบันไดลงมาแล้วเห็นผม ก็ก็ยิ้มหน้าบานมาเลย แค่นั้นแหละ ผมก็ขำ แล้วก็เดินเข้าไปจูงมือมาที่ร้านแล้วก็บ่นอยู่พักนึงว่า ออกมาดึก ๆ ไม่บอกใครเลย ทำให้ที่บ้านเขาเป็นห่วง

ว่าจะเล่าถึงเรื่องประทับใจของอีกคนให้ฟัง แต่พอก่อนดีกว่า สองเรื่องนี้ทำผมอิ่มอกอิ่มใจเลย ไม่อยากจะเขียนอะไรอีก (^ ^)

Comment

Comment:

Tweet

อย่าให้แฟนทำแบบนี้บ่อยๆนะขอรับ
เดี๋ยวเกิดอะไรขึ้นแล้วตามไม่ถูก...

#1 By saya chan on 2007-04-23 02:57